Cel prezentowanej antologii jest podwójny. Ma ona, po pierwsze, przedstawić w jednym miejscu najważniejsze dla światowej refleksji teksty poświęcone oralności. Po wtóre – odsłonić historię pewnej hipotezy badawczej sformułowanej w XX wieku, która miała posłużyć odkryciu uniwersalnych początków wszelkiej kultury. Poszukiwania przedpiśmiennych form porozumienia (trwające w kulturze europejskiej od zawsze, wkraczające zaś od lat dwudziestych XX wieku w fazę bardzo intensywną) niemal od początku należą zasadniczo do dwóch typów myślenia. Jedno można nazwać ewolucyjnym, drugie – rozłącznym. Ewolucyjne podejście do kultury ustnej zakłada, że oralność zawiera w postaci zalążkowej podstawowe formy późniejszej komunikacji. Koncepcja druga, rozłączna, mówi, że kultura ustna i piśmienna są sobie przeciwne. A nawet, że kultura piśmienna unicestwiła kulturę ustną.