Minima aestheticanie cche - jak tradycyjna estetyka - wyręczać rozumu w jego poszukiwaniach tego, co źródłowe, istotowe. ontologicznie fundamentalne. Rezygnuje ona z tej roli, oferując w zamian nowy typ wrażliwości. Zatrzymuje się na tym, co faktyczne, zjawiskowe, fragmentaryczne, przemijające, kontyngentne, wewnętrznie nietożsame. Na tym, co stanowi odpowiedź na wyzwania współczesnej kultury, między innymi na przemiany zachodzace we współczesnej sztuce.