Przekład Joanna Ugniewska i Anna Osmólska-Mętrak Claudio Magris (ur. w 1939 r. w... więcej →

Przekład Joanna Ugniewska i Anna Osmólska-Mętrak Claudio Magris (ur. w 1939 r. w Trieście), pisarz i germanista. W 1986 roku opublikował dziennik podróży Dunaj, który odniósł wielki sukces we Włoszech. Książka przełożona została m. in. we Francji, Niemczech, Anglii i Stanach Zjednoczonych. Autor posługuje się różnymi gatunkami, łącząc je umiejętnie w swoisty dziennik podróży: esejem, reportażem, szkicem literackim. Miejsca, które przemierza - od źródeł Dunaju do ujścia, a więc od Niemiec do Rumunii – są w głównej mierze pretekstem do refleksji nad zaginioną Atlantydą, ową „Mitteleuropą” zdolną połączyć rozmaite elementy kulturowe i etniczne w odrębną całość, gdzie spotykały się i współżyły wpływy Wschodu i Zachodu. ← zwiń

Historia dziciństwa i wczesnej młodości Marisy Madieri, kronika jej rodziny, w formie luxnych... więcej →

Historia dziciństwa i wczesnej młodości Marisy Madieri, kronika jej rodziny, w formie luxnych zapisków dziennika, wpisana w historię włoskim "ziem wschodnich" po ostatniej wojnie. Dziennik, obejmujący lata 1981-1984, dotyczy również bieżących wydarzeń w życiu pisarki, opowiedziane prosto i szczerze, wzruszają i skłaniają czytelnika do refleksji. ← zwiń

Wznowienie (I wyd. polskie z 1957 r.) przekładów wszystkich pism Tacyta - najwybitniejszego,... więcej →

Wznowienie (I wyd. polskie z 1957 r.) przekładów wszystkich pism Tacyta - najwybitniejszego, ostatniego historyka rzymskiego piszącego po łacinie.
Tom zawiera dwa pomnikowe dzieła Tacyta: Roczniki - historię panowania cesarzy rzymskich od Tyberiusza do Nerona, Dzieje - historię trzech cesarzy po Neronie: Galby, Othona i Witeliusza, oraz trzy pomniejsze pisma ← zwiń

Książka wydana we Francji w 1986 roku, wyróżniona nagrodą Akademii Francuskiej i... więcej →

Książka wydana we Francji w 1986 roku, wyróżniona nagrodą Akademii Francuskiej i przetłumaczona na wszystkie języki europejskie, określana była jako znacząca synteza sztuki powieści. Kundera przedstawia swoją własną koncepcję powieści europejskiej, odwołując się do twórczości m.in. Kafki, Musila, Brocha, Gombrowicza, także Cervantesa, Sterne'a, Rabelais'go. Analizuje kompozycję powieści opierając się również na własnych utworach. ← zwiń

To opowieść o naszej mrocznej rzeczywistości, o rzeczywistości domów poprawczych, o nędzy,... więcej →

To opowieść o naszej mrocznej rzeczywistości, o rzeczywistości domów poprawczych, o nędzy, chciwości, sadyzmie, okrucieństwie. O braku nadziei i braku perspektyw. "Bidul" to w porównaniu ze światem "Kozzmossu!" nieomal raj. ← zwiń

Kontynuacja bestsellerowej "Myszy" z ilustracjami Ewy Gdowiok. Książka wyrasta z tradycji "bajek... więcej →

Kontynuacja bestsellerowej "Myszy" z ilustracjami Ewy Gdowiok. Książka wyrasta z tradycji "bajek nie dla dzieci" - czyli dla czytelników nie tyle może już "dojrzałych", co choćby "dojrzalszych". Przyjemność z jej lektury powinni jednak czerpać nie tylko miłośnicy Kubusia Puchatka i Ferdynanda Wspaniałego. "Świat przedstawiony w tej baśni wcale nie jest baśniowy. To świat realny, z realnymi zagrożeniami. Humor i ciepło są w nim na wagę złota. Bez nich nie dałoby się przeżyć. A książka Matkowskiego uspokaja, bawi i wewnętrznie rozgrzewa. Kosztuje mniej niż terapia psychologiczna dla par, a daje podobne skutki. Swoim pozornie smutnawym, nostalgicznym tonem idealnie dostosowuje się do psychiki człowieka w depresji. Dlatego widzę Myszę obok Kubusia Puchatka, Akademii Pana Kleksa i Małego Księcia na półkach wszystkich dorosłych dzieci" (Tomasz Piątek.) ← zwiń

Realistyczna opowieść, nie pozbawiona jednak pewnej symboliczności i poetyckości języka. "Zbyt... więcej →

Realistyczna opowieść, nie pozbawiona jednak pewnej symboliczności i poetyckości języka. "Zbyt głośna samotność, jeśli w ogóle jestem człowiekiem dojrzałym, to szczyt mojej dojrzałości. To jest realistyczna opowieść, ale ma także walor symboliczny. Pewna epoka trwała kilkaset, a może i tysiąc lat, i Hanta jest akurat na przełomie, ranią go drzazgi z tej pękniętej deski ..." ← zwiń

(...) Paryż "ze złota" to Paryż pełen blasku cudowności, w której ziszczają się marzenia,... więcej →

(...) Paryż "ze złota" to Paryż pełen blasku cudowności, w której ziszczają się marzenia, przeszłość przenika się z teraźniejszością, a ta ostatnia zyskuje walor bezczasowej szczęśliwości. Te wspomnienia to niezwykły dokument ludzki, cenne uzupełnienie autobiograficznej prozy Lipskiego, której zasadniczy zrąb stanowią Niespokojni, Dzień i noc, Piotruś.
(...) Całe pisarstwo Lipskiego to próba budowania negocjowanej z niespójną rzeczywistością, scalanej we fragmentarycznych wypowiedziach literackich - tożsamości. Przekonuje o tym dopiero łączna lektura opublikowanych wcześniej jego utworów oraz zawartości tego tomu. (...) Jeśli zgodzić się z tezą Martina Bubera, że istnieją dwa rodzaje epok w duchowym rozwoju człowieka, epoka zadomowienia i epoka bezdomności, to twórczość Leo Lipskiego opowiada o tej drugiej, ale w sposób dający wyobrażenie o niewysłowionym smaku pierwszej. Jest uniwersalną opowieścią o samotności i... ← zwiń

Robert Walser jest autorem powieści, wierszy, utworów dramatycznych i - przede wszystkim -... więcej →

Robert Walser jest autorem powieści, wierszy, utworów dramatycznych i - przede wszystkim - krótkich utworów prozą, prowokacyjnie krzyżujących różne konwencje i wzorce gatunkowe. ← zwiń

Swoje prace literackie publikuje od ponad piećdziesieciu lat. Opublikował kilkanaście książek i... więcej →

Swoje prace literackie publikuje od ponad piećdziesieciu lat. Opublikował kilkanaście książek i tysiące tekstów w czasopismach i cudzych książkach. Pisze o czytaniu i słuchaniu słowa, o myśleniu i śnieniu o słowie. To stanowi jego życie. We własnym słowie strzeże zasady najmniej słów, upodobał sobie gnomiczne formy literackie. "Miary" są skrajną postacią tego dziwactwa, w kilkuset słowach opowiada się własne i nie tylko własne życie. Powstała w ten sposób osobliwość literacka, najkrótsza autobiografia. ← zwiń